Recuerdo/I

Ang hindi niya pagsagot sa manakanakang sulat
ay dapat asahan lamang. Ito’y pribilehiyo ng sinisinta,
sapagkat wala naman silang relasyon, kung relasyon
ngang masasabi halimbawa ang paminsanminsang
pagtatama ng mga mata sa kantina, at kagyat na
pagbabawian ng tingin sa nakapapasong bati’t ngiti.
Hindi iyon. At hindi rin marahil ang posibilidad na
ito’y mayroong tunay na itinatangi sa lupain ng niyebe
na sinlamig ng di-nakikitang haplos ng kamay sa
kanyang natutuyong puso ngayon, sapagkat huli’t huli
na ang lahat, wika nga, kung anuman iyong dapat,
wika rin, nauna.

At ang pagpapasiya niyang limutin na ito upang hindi
na siya giyagisin ng lungkot, ngalit, panibugho’t
kamatayan tuwing malalaglag ang kanyang ngalan
mula sa labi nga mga kaibigan ay siya’t siya ring dahilan
upang siya, tulad ng hininga, ay hindi kailanman
makalimutan.

Advertisements
This entry was posted in Una Furtiva Lagrima. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s