Propesor/V

Marahil nawatasan na niya ang misteryo
ng katahimikan ng retiradong propesor. Manapa’y
walang katotohanan na kapos na ang kanyang
karunungan, o hindi na niya mawawaan ang takbo
ng kasaysayan. Hindi niya ito isasaalang-alang
bagamat marahil may bahid ng katotohanan rin ito:
lahat ng karunungan ay may kanyakanyang panahon,
hangganan, at sinumang hindi makasabay sa agos ng
kasaysayan ay malulugmok na mandirigma sa masukal
na tabi. Ngunit hindi ito, sa kanyang wari, ang
pinakarurok ng dahilan kung bakit ang dating
manunulat ay naging isang tigang na lawa ng salita,
naputlan ng dila kumbaga, isang natiklop na pahina
sa libro ng Diyos.

Kung ito’y tuluyan nang nagpinid ng kanyang pinto
sa mata ng mga kapwa guro’t kaibigan, ito marahil ay
sa dahilang tinanggap na niya ang katotohanang hindi
siya lamang ang nakapagbukas ng kahon ni Pandora,
manapa’y ang lahat na ngayong sa kanya’y naghihintay
bigkasin ang sagradong salita.

Hindi siya Diyos. Siya kaipala ay biktima rin ng salita.

From Una Furtiva Lagrima, 1993

Advertisements
This entry was posted in POETRY OF EDEL GARCELLANO, selected by G.Y. Guillermo. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s